პრორუსული პროპაგანდა ღია გახდა და ლეგალიზებული მეხუთე კოლონის ფუნქციას ასრულებს
პრორუსული პროპაგანდა ღია გახდა და ლეგალიზებული მეხუთე კოლონის ფუნქციას ასრულებს
ვახო სანაიას ინტერვიუ ''ახალი მემარჯვენეების'' ლიდერთან ფიქრია ჩიხრაძესთან

თავდაპირველად მინდა, გკითხოთ ნაციონალური მოძრაობის შესახებ. 4 დეპუტატი წავიდა პარტიიდან... რაიმე ფორმით, შესაძლოა, ეს ამბავი თავად ნაციონალური მოძრაობის თამაშის ნაწილი იყოს ?

ცოტა მეეჭვება. მინიმალური ინფორმაცია მაქვს. ის, რაც მოვისმინეთ ამ დღეების განმავლობაში, მაგრამ ძალიან მეეჭვება, რომ თამაშის ნაწილი იყოს. მიუხედავად იმისა, რომ ნაციონალური მოძრაობა საკმაოდ მობილიზებული და სტრუქტულიზებულია, ყოფილი სახელისუფლებო ძალაა, გადაირჩინა თავი და აქტიურ მოთამაშედ დარჩა, იმ მდგომარეობაში მაინც არ არის, რომ ასეთი ფაქტებით დარტყმები მიიღოს, რაც ფიქსირდება ამომრჩევლის განწყობაში და ამის შემდეგ მაინც მოახერხოს მზარდ პოზიციებზე ყოფნა. ვხედავდით ნაციონალურ მოძრაობაში დარჩენილი წარმომადგენლების რეაქციებს. აშკარად ჩანდა, რომ მათ კომენტარებს მოულოდნელობის განცდა ახლდა. არა მგონია, ასეთი მსახიობური ნიჭი შეეძინათ და ასე რომ ეთამაშათ.

შესაძლოა, ხელისუფლების მხრიდან გარკვეულ ზეწოლას ჰქონოდა ადგილი ?

ამასაც ვერ ვიტყვი, მაგრამ ალბათ გამოჩნდება. როგორც წესი, ასეთი რაღაცები არ იმალება ხოლმე. ამ ეტაპზე მე მაინც მგონია იმ შიდა დაპირისპირების გაგრძელება, რომელიც ერთ დროს მათ მოახერხეს და მოაგვარეს. ეს იყო ორ ფრთას შორის არსებული დაპირისპირება: ყველაფერი გაგრძელებულიყო ძველებურად, ძველი აქტორებით, ძველი თამაშის წესებით თუ მომხდარიყო სერიოზული განახლება, რებრედინგი, მათ შორის ახალი სახეების წინა პლანზე წამოწევა. ამ პრობლემამ თავის დროზე ბევრი საუბარი გამოიწვია. მერე მინავლდა. თვითონვე გააკეთეს კომენტარები, რომ ამ მიმართულებით ყველაფერი მოგვარდა. მე მგონია, რომ რაღაც ეტაპზე დღეს ამ შიდა პრობლემამ მაინც იჩინა თავი. ვინმე და რამე ფაქტორი წაეხმარა თუ არა, ამას გამოაჩენს დროს.

ნაციონალურ მოძრაობას, როგორც მონოლითურ პარტიას, სერიოზული ბზარი გაუჩნდა ?

ვფიქრობ, ყველაფერი დამოუკიდებულია იმაზე, ეს შემთხვევა ერთჯერადია თუ კიდევ გაგრძელდება. თუ ეს ერთჯერადად ამოიწურება, მაშინ ვერ ვიტყვით, რომ ნაციონალური მოძრაობა პერსპექტივაში ძალიან დაზარალდება. მაგრამ თუ ეს არის სისტემური პრობლემა და მე მეჩვენება, რომ არის, მონოლითურობის თვალსაზრისით ალბათ სერიოზული პრობლემა შეექმნათ.

პოლიტიკურ სცენაზე გარკვეული მოძრაობებია. ნაციონალური მოძრაობის ლიდერები ირაკლი წერეთელთან ერთად ჩნდებიან. თან წერეთელმა მოთხოვნა წამოაყენა, რომ შეწყდეს სააკაშვილის დევნა. ეს რას უნდა ნიშნავდეს ?

მე კომუნიკაცია არ მქონია ირაკლი წერეთელთან, რომელთანაც საკმაოდ ძველი და მჭიდრო ურთიერთობა მაკავშირებს. ამ ადამიანს დიდ პატივს ვცემ გამომდინარე იქიდან, ცხოვრების რა გზაც გაიარა. ყოველდღიურ პოლიტიკურ ცხოვრებაში ის აქამდე ჩართული არ იყო. ძალიან არაადეკვატურად გამოიყურებოდა მისი გადაწყვეტილება შიმშლობის თაობაზე. მისი მოთხოვნების ნაწილი, რომელიც უკავშირდებოდა ნაციონალურ მოძრაობასა და მისი ლიდერების სამართლებრივი დევნის ფაქტს, იქვე იყო საყდრისის თემა, ასევე საოკუპაციო ჯარები და ა.შ. გარკვეული სუმბურული გადაწყვეტილების შთაბეჭდილებას ტოვებდა, თან შიმშლობა ასეთ საკითხებზე, ვფიქრობ, არ არის მთლად გონივრული გადაწყვეტილება. მაგრამ ირაკლი წერეთელი არის ის ადამიანი, რომელსაც ხშირად ახასიათებდა არაორდინარული სვლები. თუ მისი მოსაზრებები უკავშირდებოდა ანტირუსულ ხაზს, ანტისაოკუპაციო მოძრაობას, პრონატოურსა და პროამერიკულ მოთხოვნებს, მას ხშირად გადაუდგამს არაორდინარული ნაბიჯი. ერთი მხრივ, შეიძლება, მივიჩნიოთ, რომ ნაციონალური მოძრაობის წარმომადგენლებთან წინასწარი კონსულტაციები შედგა. ან შეიძლება, ჩავთვალოთ, რომ ადამიანი, რომელიც შიმშილობას აცხადებს შენი რამდენიმე ლიდერის გამო და შენ არც შეიმჩნიო, ესეც ძალიან არაადეკვატური იქნებოდა. მე მაინც მგონია, რომ ნაციონალური მოძრაობის წევრებს ჰქონდათ მასთან კომუნიკაცია. ამას არ ვამბობ დამაკნინებელი ფორმით. ირაკლის გულწრფელობაში, რაც შეეხება რუსეთსა და ამერიკასთან მიმართებას, მე არასდროს ეჭვი არ მეპარება და ის საკმაოდ ხისტად თანმიმდევრულია ამ მიმართულებით. დღევანდელი ხელისუფლების ქცევების გამოც მას არაერთხელ გამოუთქვამს მოსაზრება, რომ ამ მიმართულებით ეჭვი ეპარებოდა. ეს მოცემულობა შედგა და ნაციონალური მოძრაობა, რა თქმა უნდა, ამას გამოიყენებდა სათავისოდ.

NDI-ის კვლევებზე მინდა გკითხოთ. თქვენი პოლიტიკური პარტია ენდობა ამ კვლევებს ?

არ მიყვარს ამ კვლევებისადმი ასეთი დამოკიდებულება: ვენდობი და ყველაფერი ასე მიმაჩნია ან არ ვენდობი და გაგონება არ მინდა. ეს კვლევები ყოველთვის იძლევა იმის შესაძლებლობას, რომ გარკვეული სურათი დავინახოთ.

სახელმძღვანელო დოკუმენტად გამოიყენებთ?

რა თქმა უნდა. აქ შემოდის ხოლმე სხვა თემებიც, რომლებიც გაცილებით უფრო საინტერესოა, ვიდრე კონკრეტული რეიტინგები. ჩვენთან სოციოლოგიური კვლევების წაკითხვაც მექანიკურად ხდება. არავინ ხსნის რა შეიძლება, კონკრეტული შეკითხვის ქვეშ იყოს. ჩემთვის დამაბნეველი აღმოჩნდა ის, რომ IRI-ისა და NDI-ის კვლევებს შორის იყო მცირე შუალედი და ამ პეროდში ერთსა და იმავე საკითხებზე საკმაოდ დიდი 15-20 პროცენტიანი სხვაობა გამოჩნდა. მაგრამ ის, რომ ეს არის ტოტალურად გაყალბებული, შეთქმულების სქემა, ამორჩეული რესპონდენტები და ხდება საზოგადოებრივი აზრის მანიპულირება, მე ამისგან შორს ვარ. შესაძლოა, ველს სჭირდება განახლება, რაღაც მეთოდოლოგიასა და შეკითხვის დასმის პროფესიონალიზმს გადახედვა სჭირდება. თუკი შეიძლება, დამაბნეველი ასოციაცია გაუჩნდეს რესპონდენტს. ის, რაც ევრაზიულ კავშირთან დაკავშირებით გაჩნდა მაჩვენებელი და შემდეგ განმარტებები გაკეთდა, ფაქტია, რომ ეს არ იყო რიგიანად დასმული შეკითხვა. აქ სცოდავს ის კომპანია, რომელიც ამ კვლევას გეგმავს. არა მგონია, რომ გაფეტიშება უნდა მოვახდინოთ ამ კვლევების და ამის მიხედვით აეწყოს ყველაფერი ან სრული იგნორირება გავუკეთოთ. თუ დაინტერესებული ხარ, ძალიან სერიოზული ინფორმაციის მიღება შეგიძლია. კვლევა აჩვენებს, რომ ხელისუფლებას ძალიან აქვს შემცირებული რეიტინგი. ის, რომ ნაციონალური მოძრაობა მეტნაკლებად ინარჩუნებს იმას, რაც დაფიქსირებული ჰქონდა წინა 2 არჩევნებზე პლუს-მინუს რამდენიმე პროცენტით, ცხადია. აჩვენებს იმას, რომ ძალიან დიდი მასა ნიჰილისტურადაა განწყობილი. გაურკვევლობაში მყოფი ადამიანები, რომლებმაც არ იციან, ვის აძლევენ ხმას. პოლიტიკურ ველზე არც არის ის მოთამაშე, რომლისკენაც მათი სიმპატია გადაიხრებოდა. ვფიქრობ, რომ ეს არის ყველაზე საინტერესო ამომრჩეველი. ეს არის ის ამომრჩეველი, რომელსაც უფრო პრაგმატული და რაციონალური შეთავაზებები სჭირდება.

რომელ პოლიტიკურ გუნდს აქვს ძალა, რომ აითვისოს ეს 27% ? სახელისუფლებო კოალიციას დარჩა იმის რესურსი, რომ იმუშაოს და მოაბრუნოს თავისკენ ეს ამომარჩეველი? ეს 27%, დიდი ალბათობით, ის ამომრჩეველია, რომელიც თავის დროზე ქართულ ოცნებას უჭერდა მხარს...

ეს ალბათ ის ამომრჩეველია, რომელიც ცვლილებას უჭერდა მხარს და არა კონკრეტულად ქართულ ოცნებას. ცვლილებას, რომელზეც ყოველთვის ჩნდება მოთხოვნა, როცა ერთი პოლიტიკური ძალა დიდხანსაა ხელისუფლებაში. მით უფრო, თუ ძალიან მოაბეზრებს თავს და გააბრაზებს ამომრჩეველს. შედგა ცვლილების ფაქტი, მაგრამ რეალურად ცვლილებები არ განხორციელდა და ამან გამოიწვია ძალიან დიდი იმედგაცრუება, მათ შორის ისეთ ამომრჩეველში, რომელიც რეალურად კეთიგანწყობილი იყო ქართული ოცნების მიმართ. ასეთი ამომრჩეველი უფრო გაიწოვა ისეთ პოლიტიკურ ძალებში, რომლებიც ძალიან აგრესიულად აკრიტიკებენ დღევანდელ ხელისუფლებასაც და ნაციონალურ მოძრაობასაც - ლეიბორისტები, პატრიოტთა ალიანსი, ნინო ბურჯანაძე. ველი იმდენად თავისუფალია - რაც სოციოლოგიურ კვლევებს ვადევნებ თვალს - პირველად იყო, რომ პასუხი ,,არ ვიცი" აღემატება ყველა პოლიტიკურ ძალას.

,,არ ვიცი" - უფრო ის ამომრჩეველია, რომელიც ცვლილებებს ისევ ხელისუფლებისგან ელოდება ?

ქართულ ოცნებას აქვს თეორიული შანსი, ამ ამომრჩევლების რაღაც ნაწილი დაიბრუნოს, მაგრამ ეს შანსი არის მხოლოდ თეორიული. აქამდე რასაც ვხედავთ ქართულ ოცნებას, არაფერი ეტყობა საიმისო, რომ ის რაიმეს კარდინალურად ცვლიდეს, რაიმე სისტემური ცვლილებების განხორციელება სურდეს, აღარაფერს ვამბობ დაპირებების შესრულებაზე.

როდესაც ცვლილებებს ლაპარაკობთ, გულისხმობთ სოციალურ-ეკონომიკურ ხაზს ?

უფრო მეტად ეკონომიკურ ხაზს. ასევე პოლიტიკურ ხაზსაც. ჩვენი კრიტიკის მთავარი საგანია ის, რომ ყველა სფეროში ძალიან მძიმე ბუნდოვანებაა. არათანმდიდევრულობა და გაურკვევლობა - ეს გახდა ამ ხელისუფლების მახასიათებელი. წინა ხელისუფლებას ჰქონდა გარკვეული მახასიათებლი, იმის წინასაც. ამ ხელისუფლებას ახასიათებას გაურკვევლობა და ბუნდოვანება ყველა მიმართულებით - საგარეო პოლიტიკური კუთხით, უსაფრთხოების კუთხით. თითქოს ყველაზე გარკვეული და პოზიტიურად აღქმული იყო საყოველთაო დაზღვევა. ყველამ ვიცოდით, რომ ეს არ იყო ამოუწურავი რესურსი. აქაც გამოჩნდა, რომ უკვე ბუნდოვანია, რა სისტემაზე გადავა ხელისუფლება და რა სისტემას შესთავაზებს საზოგადოებას, რაც ასევე ძალიან ცუდად მოუბრუნდება დღევანდელ ხელისუფლებას. ეს არის დაუწერელი კანონი - არ შეიძლება, ბევრი ისეთი სიკეთე შესთავაზო , რომელიც დროში კარგად არა გაქვს დათვლილი, სადღაც შენი მმართველობის შუა პერიოდში გააჩერო და დაიწყო ახსნა, რომ ეს აღარ გამოვა. ის ადამიანებს, რომლებიც ახლა ოპერაციების რიგში დგანან, ვერ გაიგებენ ამას. შეიძლება, ძალიან ცუდი ეფექტი მოახდინოს და ერთ-ერთი თუ ერთადერთი პოზიტიური მიმართულება, რომელიც ფიქსირდება ამომრჩევლის განწყობაში, ისიც დაიკარგოს. ის წნეხი, რომელიც ეკონომიკური თვალსაზრისით ახასიათებდა წინა ხელისუფლებას აღარ არსებობს, მაგრამ გაურკვევლობა ყველაზე დიდი მტერი ბიზნესისა და ეკონომიკის განვითარებისთვის. გაურკვევლობაში უფრო ძნელია ინვესტიციის განხორციელება და ფულის დაბანდება. ამიტომაც ბიზნესი და ეკონომიკა ძალიან მძიმე მდგომარეობაშია.

2012 წლის არჩევნებს თუ ძალიან მარტივად შევხედავთ, ხმა მისცა იმას, დარჩენილიყო თუ არა სააკაშვილი. 2016 წელს როგორ არჩევნები იქნება? რა გახდება წამყვანი ფაქტორი - საგარეო პოლიტიკური მიმართულება თუ სოციალ-ეკონომიკური ?

დღევანდელი განწყობების მიხედვით, ალბათ ორივე. არის ადამიანთა კატეგორია, რომელიც ძალიან შეშფოთებულია საგარეო პოლიტიკური კურსით, რადგან ყველაფერი ბუნდოვანია. მაგალითად, იმდენად ემოციური შემთხვევა მოხდა, როდესაც ლიტვის მოქმედი პრეზიდენტი და ძველი პრეზიდენტები საქართველოს დამოუკიდებლობის მხარდასაჭერად გამოვიდნენ, კათედრალის მოედანზე საქართველოს დროშა გაშალეს, გარშემო ლიტვის დროშა შემოარტყეს. საოცრად ემოციური და პოლიტიკური დატვირთვის აქტი იყო. საინფორმაციო საშუალებებს თუ გადაავლებთ თვალს, გარდა საზოგადოებრივი მაუწყებლისა, სადაც გავიდა უფრო ვრცლად ეს სიუჟეტი, საქართველოს მოსახლეობას ამის თაობაზე არ გაუგია. უცნაურია. დიდი სიმპათიით ვარ გამსჭვალული გრიბაუსკაიტეს მიმართ, რომელიც შანსს არ უშვებს ხელიდან, რომ საქართველოსადმი დიდი მხარდაჭერა არ გამოხატოს. რატომ არ უნდა იცოდეს საქართველოს მოსახლეობამ, რომელიც მერყეობს - რუსეთი თუ ევროპა, რუსეთი თუ ნატო, რომ მას ჰყავ ს ასეთი დიდი გულშემატკივრები ქვეყნებისგან, რომლებმაც ჩვენნაირად დაიწყეს და ჩვენზე უფრო სწრაფად გაიარეს ეს გზა. ესეც ხომ საზოგადოებრივი აზრის ჩამოყალიბების გარკვეული მექანიზმია და თან სიმართლეა. როდესაც ასეთი რამ ხდება, შენს საზოგადოებას უნდა უთხრა. ასევე 26 მაისის საზეიმო ღონისძიებაში პირველად მოხდა, რომ მონაწილეობდა ამერიკის შეერთებული შტატების დანაყოფი. პარტნიორობის თვალსაზრისით ჩემთვის ეს ძალიან მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებაა აშშ-ის მხრიდან. ეს არის მკაფიო გზავნილი, რომ დამოუკიდებლობის დღეს შენი სტრატეგიული პარტნიორის სამხედრო დანაყოფები მონაწილეობენ საზეიმო ღონისძიებაში. ამას ძალიან დიდი დატვირთვა აქვს. ჩვენი ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ამას მაქსიმალურად აუარეს გვერდი.

რა განაპირობებს ამ ყველაფერს?

მეც მიკვირს. არ ვიცი. ხომ მნიშვნელოვანია, რომ ამის შესახებ უფრო მეტი ინფორმაცია გავრცელდეს, უფრო მეტი იმედი გაუჩინო შენს მოსახლეობას, რომელსაც ვიღაცები სულ უჩიჩინებენ, რომ აქედან არაფერი გამოვა, ევროპა ჩვენ მხარს არ დაგვიჭერს, ამერიკის შეერთებულ შტატებს ჩვენ არ ვაინტერესებთ, ნატოს კარი ეფემერულად არის ღია და ა.შ.

იქით მიგყავთ საუბარი, რომ თქვენთვის აბსოლუტურად გაუგებარია საქართველოს საგარეო პოლიტიკა ...

ძალიან ბუნდოვანია, ძალიან გაუგებარია. მესიამოვნა, როცა რიგის სამიტთან დაკავშირებით პრეზიდენტმა, პრემიერ-მინისტრმა და პარლამენტის თავმჯდომარემ ძლივს ერთობლივი განცხადება გაავრცელეს. მაგრამ ეს მოხდა უკვე ბოლოს, როდესაც ყველა გადაწყვეტილება მიღებული იყო და კარდინალურად აღარაფერი შეიცვლებოდა. იქამდე ხომ მუშაობა იყო გასაწევი. იმასაც ვხედავთ, რომ ადგილზე, ინსტიტუციებს შორის, კოორდინაციაც კი არ ხდება. მე მრჩებოდა შთაბეჭდილება, რომ ჩვენმა პარტნიორებმა მოითხოვეს, ჩვენ მივიღებთ მონაწილეობას ამ აღლუმში და უბრალოდ, ჩვენმა ხელისუფლებამ უარი ვეღარ უთხრა. როგორ შეიძლებოდა, რომ ასეთი მნიშვნელოვანი ფაქტი არ ყოფილიყო ხაზგასმული ? კი, იყო მისალმებებში, მაგრამ ეს არ იყო საკმარისი. ამას დავამატოთ აბაშიძე-კარასინის ფორმატი, რომელმაც ტრაგიკომიკური სახე მიიღო - კარასინი დაინიშნა ე.წ. სამხრეთ ოსეთში რუსეთის პრეზიდენტის სპეციალურ წარმომადგენლად.

ორწელიწადნახევარში, რაც ქართული ოცნება მართავს ქვეყანას, საქართველოს პოზიციები საგარეო არენაზე დასუსტებულია ?

ვფიქრობ, დასუსტებულია. წინა ხელისუფლებას ძალიან ბევრ პრეტენზიას ვუყენებდით, რადგან დეკლარირებული კურსი არ რეალიზდებოდა ქვეყნის შიგნით, თორემ მათ ძალიან კარგად იცოდნენ, როგორი ურთიერთობა უნდა ჰქონოდათ და რა ენაზე უნდა ელაპარაკათ ჩვენს უცხოურ პარტნიორებთან. ამას საკმაოდ ეფექტურად ახორციელებდნენ. ცალკე თემაა ლობისტური კომპანიები. ბრალდებები ისმის, რომ იყენებდნენ საკუთარი მიზნებისთვისაც, მაგრამ ამას დამტკიცება სჭირდება. ლობისტური კამპანია ჩვენნაირი ქვეყანისთვის აუცილებელია, რადგან ჩვენ არა ვართ ნომერი პირველი პრობლემა დემოკრატიული მსოფლიოსთვის. ჩვენ უნდა ვეცადოთ, რომ თუ ნომერი პირველი არა, ნომერ მეორე პრობლემად მაინც ვიყოთ მუდმივად. ჩემთვის თავიდანვე აბსოლუტურად მიუღებელი იყო საკუთარი სურვილით უკანა პლანზე გადაწევა. მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოს არის პატარა ქვეყანა, დღეს ისეთი პოლიტიკური პროცესები ვითარდება, შეგვიძლია, ძალიან სერიოზული რეგიონული პოლიტიკური მისია ავიღოთ საკუთარ თავზე, ჩვენი სახელმწიფოებრივი პერსპექტივისთის გამოვიყენოთ და არა ვინმეს ინტერესებისთვის, როგორც აქ ხშირად სვამენ ხოლმე საკითხს. ჩვენი ინტეგრაცია ევროკავშირსა და ნატოში - ეს არის ჩვენი სახელმწიფოებრივი პერსპექტივისთვის აუცილებელი და არა ვინმეს ინტერესებისთვის. თუმცა ამ ურთიერთობებში ინტერესების კვეთა ხდება და ესეც ცხადია. სააკაშვილის პოლიტიკის მიმართ ანტიმესიჯი შეიქმნა. სააკაშვილს ჰქონდა გამოკვეთილად ანტირუსული რიტორიკა. რიტორიკის ნაწილში ბევრ რამეში შეგვიძლია, მოვედავოთ სააკაშვილს. რუსეთის წინააღმდეგ ხშირად ისტერიკა ისე ეწყობოდა, რომ ამას საფუძველი არ ჰქონდა, ჯაშუშების სკანდალების შექმნა და ასე შემდეგ. მაგრამ ის, რომ რუსეთი საქართველოს არ სთავაზობს არაფერს სასიკეთოს, ეს დამტკიცდა ყველა ხელისუფლების პირობებში. მოყოლებული საქართელოს პირველი პრეზიდენტიდან, შემდეგ შევარდნაძითა და სააკაშვილით გაგრძელებული და დღეს ივანიშვილით. ხომ დავინახეთ, როდესაც ივანიშვილი ხელისუფლებაში მოვიდა, რუსეთთან ყველაფერი დათმო, რისი დათმობაც ამ ეტაპზე შეიძლებოდა, მაგრამ საპასუხოდ მივიღეთ მავთულხლართები, ანექსიის პოლიტიკის დაწყება და რეალიზება, რაც დღემდე გრძელდება. რუსეთი არის ამ ტიპის ქვეყანა. ეს უნდა გავაცნობიეროთ, ამ მოცემულობიდან უნდა ამოვიდეთ და ვიმოქმედოთ.

თქვენი აზრით, რა ასაზრდოებს საქართველოში პრორუსულ განწყობებს. რა ძირითადი ფაქტორებია, რომლებმაც საქართველოს მოქალაქეს შეიძლება ათქმევინოს, რომ დიახ, მას ურჩევნია ევრაზიული კავშირი ?

ამას ასაზრდოებს გაურკვევლობა, რაც ხელისუფლებამ შექმნა და საქართველოს მოსახლეობამ ამაში ამოიკითხა უფრო პრორუსული გზავნილები, ვიდრე პროდასავლური, თანმიმდევრული პოლიტიკის გამოხატულება. ამას ასაზრდოებს ისიც, რომ ბიძინა ივანიშვილი, როგორც ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი, რუსეთიდანაა წამოსული. ამას ალბათ ასაზრდოებს ის ფაქტორიც, რომ გასცეს ბევრი დაპირება, რომ რუსეთთან დაალაგებდნენ ურთიერთობას. ამით გამიჯნეს საკუთარი თავი წინა ხელისუფლებისგან, თუმცა დეკლარირებულად დღესაც სახეზეა კურსის უცვლელობა, რომელიც არც ერთი ხელისუფლების არჩევანი არ არის და ქართველი ხალხის არჩევანია. ამას ასაზრდოებს ისიც, რომ ბოლო დროს ძალიან ღია გახდა პრორუსული პროპაგანდა, რომელიც ფაქტობრივად ლეგალიზებული მეხუთე კოლონის ფუნქციას ასრულებს.

რა უნდა გააკეთოს ხელისუფლებამ პრორუსული განწყობების წინააღმდეგ? როცა იხსნება მედისაშუალება ან ფუძნდება არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც პრორუსულია, ამ დროს ხელისუფლებამ რა ბერკეტები უნდა გამოიყენოს ?

ხელისუფლებას ბერკეტები გააჩნია არსებული კანონმდებლობის მიხედვითაც. როდესაც რომელიმე აქციაზე ადამიანი ოკუპანტის დროშას აფრიალებს ან როდესაც პირდაპირი მოწოდებები ისმის, რომელიც საქართველოს სუვერენიტეტს ლახავს, შეგიძლია, ეს კანონით დასჯადი გახადო. ხელისუფლება არ აკეთებს მთავარს - თუ ჩვენი კურსი არის ევროპული და ევროატლანტიკური, ამ მიმართულებით არანაირ სიკეთეზე არ ესაუბრება საქართველოს მოსახლეობას. ჩვენი ხელისუფლებისგან.= ამ თემაზე საერთოდ არ ხდება რაიმე ტიპის მესიჯების გაცემა. როდესაც მავთულხლართების გაბმა ძალიან აქტიურ ფაზაში გადავიდა, მთელი დიპლომატიური კორპუსი პერიოდულად ჩადიოდა იმ ადგილებში. ჩვენი ხელისუფლების არც ერთი უმაღლესი თანამდებობის პირი იქ დიპლომატიურ კორპუსთან ერთად არ ჩასულა. მინისტრიც კი. ერთადერთი მინისტრის მოადგილე ქეთი ციხელაშვილი იყო. ახლა საგარეო საქმეთა მინისტრიც ჩავიდა. ძალიან მძიმე კადრი იყო, როდესაც აქედან თითქმის ნახევარი მსოფლიო იდგა და მავთულხლართებს იქით - ერთი ქართველი გლეხი. ეს რეალობა ხელისუფლებისა და ალბათ ჩვენი, ყველას, ბრალიცაა. მიგვაჩნია, ეს ისედაც ცხადია, ისედაც გადაწყვეტილია და ამას აღარაფერი ემუქრება, მაგრამ ფაქტია, რომ დღეს ისეთი მოცემულობა გაჩნდა, შესაძლოა, რაღაც რყევები ამ მიმართულებით იყოს. ჩვენმა მოქალაქეებმა რა ქნან?! მათ არ მიეწოდებათ არანაირი ობიექტური ინფორმაცია. მე არ მეგულება ქართველი, რომელსაც არ მოეწონებოდა და არ გაუხარდებოდა ლიტვაში მომხდარი ფაქტი. ძალიან ბევრი ასეთი რამ მოსახლეობამ ვერ გაიგო, მაგრამ სამაგიერედ დაუმთავრებლად ესმის პრორუსული განწყობების ადამიანებიგან, რომ ხედავთ ევროპამ კიდევ ერთხელ მოგვიხურა კარი, აქ არაფერი გამოვა. ადამიანებიც საკუთარ პრობლემებში არიან გართული, თვითონ არ მიუწვდებათ ხელი მსგავს ინფორმაციაზე.

მინდა, კვლავ მივუბრუნდე 2016 წლის არჩევნებს. თქვენი აზრით, ბიძინა ივანიშვილს მოუწევს თუ არა ოფიციალურად დაბრუნება, რომ არჩევნებზე სათავეში ჩაუდგეს და გადაარჩინოს კოალიცია და მისი ძალაუფლება?

ბიძინა ივანიშვილის ფაქტორი სერიოზული დილემა გახდა ქართული პოლიტიკისთვის. 2012 წლის პირველი ოქტომბრის ფაქტი მნიშვნელოვანი იყო ქართულ პოლიტიკურ ცხოვრებაში. პირველად არჩევნების გზით შეიცვალა ხელისუფლება. მე ამ ფაქტის მიმართ მქონდა დადებითი განწყობა, მიუხედავად იმისა, რომ თვითონ ქართული ოცნების მიმართ არასდროს ვყოფილვარ პოზიტიურად განწყობილი. ივანიშვილის სახით ხელისუფლების სათავეში მოვიდა უპირობო ნდობისა და დიდი ფინანსური ზეგავლენის მქონე ადამიანი, რომელსაც ეკუთვნოდა მხარდაჭერის უდიდესი ნაწილი. კონკრეტულად მას და არა რომელიმე სხვა ფიგურას ქართულ ოცნებაში. თავის დროზე, როდესაც გვეუბნებოდნენ, რომ ეს არის კოალიციური მმართველობა, ჩვენ ყოველთვის ვამბობდით, რომ წარმოუდგენელია, ბიძინა ივანიშვილის ლიდერობის ქვეშ რაიმე ტიპის კოალიციურობაზე ვილაპარაკოთ. პირიქით. ეს იქნება ყველანაირი კოალიციურობისგან დაცლილი, ერთ ადამიანზე ორიენტირებული ძალა.

თქვენ ამბობთ, რომ ივანიშვილი თავიდანვე პრობლემა იყო ქართული პოლიტიკისთვის და დღესაც პრობლემად რჩება თავისი ფინანსური რესურსიდან გამომდინარე ...

თავიდანვე იყო პრობლემა და ეს ჩანდა. შემდგომმა პერიოდმა ეს დაადასტურა. შესაძლოა, ყოფილიყო პირიქით, რომ მართლაც გამიჯვნოდა ყველაფერს, დისტანცირება მოეხდინა.

მაგრამ ეს როგორ უნდა გაეკეთებინა ? სად არის გარანტია, რომ რომელიმე ხელისუფლება - ახლანდელი ან მომავალი - არ მოინდომებს, დაეპატრონოს იმ ფულს, რომელიც ბიძინა ივანიშვილს აქვს?

მას ფულის კონტროლის თავისი მექანიზმები აქვს. ეს არ რის ბიუჯეტის ფული, რომელსაც ვინმე დაეპატრონება. ის თავის ფულს ყოველთვის მიხედავს. აქამდეც რომ არ მიეხედა, ამხელა თანხა არ ექნებოდა.

არსებობს პატარკიციშვილის მაგალითი, რომელმაც პრაქტიკულად ყველაფერი დაკარგა...

კი, პატარკაციშვილის მაგალითი არსებობს იმიტომ, რომ ის იყო ხელისუფლების ოპოზიციაში. დღეს არ არის ის ხელისუფლება, რომელიც ბიძინა ივანიშვილთან ოპოზიციაშია, მაგრამ დღეს არის ხელისუფლება, რომელიც ვერც ერთი მიმართულებით ვერ იღებს ვერანაირ გადაწყვეტილებებს. ჩვენ დავინახეთ პრეზიდენტი, რომელიც დანარჩენი ხელისუფლებისგან. ვხედავთ პრემიერ-მინისტრს, რომელიც ისედაც დამოკიდებული ფიგურა იყო ყოფილ პრემიერზე და შემდეგ, როდესაც პოზიციები შეერყა, უფრო შეშინებული და დამოკიდებული გახდა. ვხედავთ ეკონომიკურ გუნდს, რომელიც ვერ ვიტყოდი, რომ არ არიან უნარიანი ადამიანები, თუნდაც გიორგი კვირიკაშვილი, მე მისი შესაძლებლობები ვიცი, მაგრამ არსად ჩანს მათი ქმედებები, რადგან ყველა ეს ქმედება უნდა იყოს შეთანხმებული ხელისუფლების გარეთ მყოფ ადამიანთან. ვხედავთ, რომ პარლამენტში, რომელიც დღევანდელ პირობებში თითქოს უნდა იყოს უფრო დამოუკიდებელი ორგანო, პრაქტიკულად ვერანაირ პოლიტიკურ პროცესს ვერ ვხედავთ, გარდა ქართული ოცნების და ნაციონალური მოძრაობის დაპირისპირებისა. შესაბამისად, ეს სერიოზული დილემაა, მაინცდამაინც ვერ ვხედავ პერსპექტივას. ბიძინა ივანიშვილი თავად არის თავისებური ხედვების ადამიანი. ეს არაერთხელ გამოუჟღავნებია სხვადასხვა მიმართულებით. არ გამოვრიცხავ, რომ ის შემობრუნდეს ქართულ პოლიტიკაში. არც იმას გამოვრიცხავ, რომ მას არ მოუნდეს, წმინდა სოციალური და პოლიტიკური პასუხისმგებლობის აღება და მაინც განზე დარჩეს, მაგრამ იყოს მაინც უპირობო მმართელი, რაც, რა თქმა უნდა, ართულებს პოლიტიკურ სიტუაციას. ერთ ფაქტს გეტყვით. რამდენიმე დღეში პრეზიდენტის ეგიდით იმართება დიდი პრესკონფერენცია საარჩევნო კანონმდებლობაზე, სადაც მონაწილეობს ყველა არასაპარლამენტო ოპოზიციური ძალა, საპარლამენტო ოპოზიცია, საერთაშორისო საზოგადოება, სამოქალაქო სექტორი, ეს უბრალო მონაწილეობა კი არ არის, წინასწარ ფორმულამდე შეთანხმებული პოზიციებია. ამას მხარს უჭერს პრეზიდენტი. მან ეს საკუთარ გამოსვლაში გამოხატა პარლამენტში. ახლა არ ვიცი, რა პოზიცია ექნება, მაგრამ თავის დროზე ამას თავისი ხელმოწერით ადასტურებდა პარლამენტის თავმჯდომარე. მთელი ამ ხნის განმავლობაში ერთადერთი ვისი პოზიციაც ვერ შევიტყვეთ, ეს არის ქართული ოცნება. იქ ვერ მოვძებნეთ ერთი ადამიანი, რომელიც პარტია ,,ქართული ოცნების" პოზიციას გეტყვით.

ხელისუფლებისთვის კომფორტულია არსებული საარჩევნო კანონმდებლობა?

ალბათ არის, მაგრამ ესეც ხომ უნდა გითხრას ვიღაცამ. ნაციონალური მოძრაობისგან ის მაინც ვიცოდით, რომ ეს ასეა და არ ვაპირებთ აქედან გადასვლას. ამ შემთხვევაში ამასაც ვერ ვიღებთ. ვერც პარლამენტში, ვერც აღმასრულებელ ხელისუფლებაში. იყო მცდელობაპრემიერ-მინისტრთანაც, მაგრამ ვერავინ გვეუბნება პასუხს. ყველა არა მხოლოდ საარჩევნო კანონმდებლობაზე, ყველა სხვა თემაზე ასეა.

ამ ეტაპზე რა მოცემულობაც გვაქვს, ეს არის ,,ქართული ოცნება", ,,ნაციონალური მოძრაობა" და ზოგიერთი პარტია, რომელიც 5%-ის ფარგლებშია. ასევე პარტიები, რომლებმაც 3%-ში უნდა ეძებოს თავისი თავი. თქვენს პარტიას რა პერსპექტივა აქვს, ამ პოლიტიკურ ველზე სად ხედავთ თქვენს ადგილს ? ეს არის რაიმე გაერთიანება არასაპარლამენტო ძალებისა თუ დამოუკიდებლად ბრძოლას აპირებთ?

არ არის მარტივი მოცემულობა. თუ საარჩევნო ცვლილებები არ განხორციელდა, ეს კიდევ შეამცირებს არასახელისუფლებო პარტიების შანსებს. არის ფინანსური რესურსი, რომელიც ბიძინა ივანიშვილის პოლიტიკაში შემოსვლით, უზარმაზარი გახდა. თუ მანამდე შედარებით მცირე ფინანსებით ოპერირების შესაძლებლობა და რეალიზება ხერხდებოდა, დღეს უკვე წარმოუდგენელია, რომ ეს მოახერხო. მე ვფიქრობ, რაღაც ტიპის მსოფლმხედველობრივი ერთობის აუცილებლობის წინაშე დავდგებით. რა კონფიგურაციის იქნება, ამაზე ამ ეტაპზე ნამდვილად არ შემიძლია ლაპარაკი. ამ მხრივ თვითონ პოლიტიკური ძალებიც არ არიან ჩამოყალიბებული.

მაგალითად, ნაციონალური მოძრაობას თავის გარშემო გარკვეულ საგარეო ორიენტირზე დაფუძნებული გაერთიანების შექმნა რომ დასჭირდეს, თქვენ ამას განიხილავთ ?

ნაციონალური მოძრაობა თავისი უცნაური სახელისუფლებო ბიოგრაფიით ძალიან ბევრ პრობლემას აჩენს ურთიერთობის თვალსაზრისით. როცა ვახსენებთ პროდასავლური ძალების ერთობას, რა თქმა უნდა, ამ ფლანგზე პირველ რიგში ყველაზე მძლავრად ნაციონალური მოძრაობა გამოიყურება. ვამბობთ, რომ გადარჩა სახელისუფლებო ძალა, რომლის ანალოგიც არ იყო საქართველოს უახლეს ისტორიაში, მაგრამ...არის დიდი ,,მაგრამ".

,,მაგრამ", რომელსაც ვერ აუხსნით ამომრჩეველს?

არა მარტო ამომრჩეველს. სანამ ამომრჩევლამდე მიხვალ, შენ თვითონაც უნდა მიიღო გარკვეული გადაწყვეტილება. ვფიქრობ, ძალიან რთულია. ეს გამოჩნდა თავისუფალ დემოკრატებთან მიმართებაში. როდესაც ისინი ცალკე ფრაქციად დაფიქსირდნენ, იყო მთელი რიგი საკითხებისა, სადაც ერთნაირი პოზიცია ჰქონდათ. ძალიან მძიმე იყო მათთვის ამ ერთნაირი პოზიციის დაფიქსირება. სერიოზული ტვირთია. ერთი მხრივ, ნაციონალური მოძრაობის არსებობა კარგია, რადგან ჩამოყალიბებული და სტრუქტურულიზებული პროდასავლური ძალა არსებობს, მაგრამ, მეორე მხრივ, დიდი სირთულეა. თუ რამდენიმე პრორუსული ძალა არსებობს და სიჭარბეს ვხედავთ, რატომ არ უნდა არსებობდეს რამდენიმე პროდასავლური ძალა ?! მე ვისურვებდი პროდასავლური ძალების ერთობას ნაციონალური მოძრაობის გარეშე.

FaceBook Twitter Digg MySpace Delicious Google ელფოსტაბეჭდვა
აქტუალური თემა
მანანა ნაჭყებია: საჭიროა ხალხთან უფრო ახლოს ყოფნა და მათი პრობლემების  გამომზეურება, მათი თანადგომა.
მანანა ნაჭყებია: საჭიროა ხალხთან უფრო ახლოს ყოფნა და მათი პრობლემების გამომზეურება, მათი თანადგომა.
- საარჩევნო წელი დაიწყო, მოდის თვითმმართველობის არჩევნები-როგორია გარემო, იქნება თუ არა რაიმე ცვლილება ადგილობრივი თვითმმართველობი საარჩევნო კოდექსში, არის თუ არა შანსი პოლიტიკური სპექტრი სხვა ძალებით შეივსოს?
მიუხედავად იმისა, რომ 2012 წელს არჩევნებში გამარჯვებამდე "ქართული ოცნება" მაჟორიტარული სისტემის გაუქმების გულმხურვალე მომხრე იყო, დღეს უკვე ხელისუფლებაში მყოფი პარტია სულაც აღარ ფიქრობს, რომ საარჩევნო სისტემა უნდა შეიცვალოს . შექმნილია საკონსტიტუციო კომისია, რომელმაც საქართველოს კონსტიტუციაში შესატან ცვლილებებს ამზადებს, მათ შორის, საარჩევნო სისტემაში შესატანი ცვლილებებიც იგულისხმება, მაგრამ მე ნაკლებად მაქვს იმედი, რომ ამ ცვლილებებს ხელისუფლება განახორციელებს. ბუნებრივია, მას, ისევე როგორც წინა ხელისუფლებას, არ აწყობს იმ სისტემის გაუქმება, რომელიც საშუალებას აძლევს ამომრჩეველთა ხმების 50 %-ზე ნაკლები მიიღოს, მაგრამ პარლამენტში საკონსტიტუციო უმრავლესობა მოიპოვოს. ასე, რომ, ალბათ საარჩევნო სისტემა, საარჩევნო გარემო არც ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებისთვის შეიცვლება და არც 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისთვის. ხელისუფლება ამ ბერკეტს, რომელიც მას პარლამენტში დამატებით მანდატების მოპოვების საშუალებას აძლევს, არ დათმობს.
შესაბამისად, რაღაც განსაკუთრებულ ცვლილებებს ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების შედეგების მიხდევით არ ველოდები. ოცნება ადგილობრივ თვითმმართველობებშიც მოიპოვებს მანდატების უმრავლესობას. დღევანდელი მოცემულობა ასეთია.
[ სრულად ]
ვაჟა-ფშაველა
,,მე კი ღმერთმა დამიხსნას და, ზოგის თავში ეს ფიქრი ხანდახან კვამლად გადაიქცევა; ამ კვამლს ოცნებას ვეძახით. თქვენს მტერს რაც ეს კვამლი იმას, ვის თავშიც ასტყდება, ავარდება, საქმეს დაჰმართებს: თვალებს უბრმავებს, ყურებში ბამბას უცობს...
ფიქრიანი და მოსაზრებიანი კაციც ძლიერ უფრთხის ოცნებას,- უფრთხის იმიტომ, რომ ოცნება - ჯერ ერთი, ტვინს ულაყებს კაცსა და მეორე - საქმეს აცდენს...""
ფეისბუქის ფან ბოქსი
« თებერვალი 2017 »
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
   1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28